می روم بی دل و بی یار و یقین می دانم

می روم وز سر حسرت به قفا می نگرم

خبر از پای ندارم که زمین می سپرم

که من بی دل بی یار و نه مرد سفرم

خاک من زنده به تاثیر هوای لب توست

سازگاری نکند آب و هوای دگرم