خاک من زنده به تاثیر هوای لب توست

خبر از پای ندارم که زمین می سپرم

می روم بی دل و بی یار و یقین می دانم

که من بی دل بی یار و نه مرد سفرم

سازگاری نکند آب و هوای دگرم

وه که گر بر سر کوی تو شبی روز کنم

غلغل اندر ملکوت افتد از آه سحرم