که زشت باشد هر روز قبله دگرم

نه بخت و دولت آنم که با تو بنشینم

نه صبر و طاقت آنم که از تو درگذرم

من از تو روی نخواهم به دیگری آورد

بلای عشق تو بر من چنان اثر کردست

که پند عالم و عابد نمی کند اثرم

قیامتم که به دیوان حشر پیش آرند