از آستانه خدمت نمی توانم رفت

مگر که بوی تو آرد نسیم اسحارم

عجب که بیخ محبت نمی دهد بارم

که بر وی این همه باران شوق می بارم

اگر به منزل قربت نمی دهی بارم

به تیغ هجر بکشتی مرا و برگشتی

بیا و زنده جاوید کن دگربارم