اگر به منزل قربت نمی دهی بارم

عجب که بیخ محبت نمی دهد بارم

که بر وی این همه باران شوق می بارم

از آستانه خدمت نمی توانم رفت

به تیغ هجر بکشتی مرا و برگشتی

بیا و زنده جاوید کن دگربارم

چه روزها به شب آورده ام در این امید