بیا و زنده جاوید کن دگربارم

از آستانه خدمت نمی توانم رفت

اگر به منزل قربت نمی دهی بارم

به تیغ هجر بکشتی مرا و برگشتی

چه روزها به شب آورده ام در این امید

که با وجود عزیزت شبی به روز آرم

چه جرم رفت که با ما سخن نمی گویی