چه روزها به شب آورده ام در این امید

اگر به منزل قربت نمی دهی بارم

به تیغ هجر بکشتی مرا و برگشتی

بیا و زنده جاوید کن دگربارم

که با وجود عزیزت شبی به روز آرم

چه جرم رفت که با ما سخن نمی گویی

چه کرده ام که به هجران تو سزاوارم