حالا به عشق روی او روزی به پایان می برم

ای روزگار عافیت شکرت نکردم لاجرم

دستی که در آغوش بود اکنون به دندان می برم

گفتم به پایان آورم در عمر خود با او شبی

سعدی دگربار از وطن عزم سفر کردی چرا

از دست آن ترک خطا یرغو به قاآن می برم

من خود ندانم وصف او گفتن سزای قدر او