دستی که در آغوش بود اکنون به دندان می برم

ای ساربان آهسته رو با ناتوانان صبر کن

تو بار جانان می بری من بار هجران می برم

ای روزگار عافیت شکرت نکردم لاجرم

گفتم به پایان آورم در عمر خود با او شبی

حالا به عشق روی او روزی به پایان می برم

سعدی دگربار از وطن عزم سفر کردی چرا