هرگزم این گمان نبد با تو که دوستی کنم

چشم که بر تو می کنم چشم حسود می کنم

شکر خدا که باز شد دیده بخت روشنم

باورم این نمی شود با تو نشسته کاین منم

دامن خیمه برفکن دشمن و دوست گو ببین

کاین همه لطف می کند دوست به رغم دشمنم