ز ابروان و مژه ها تیر و کمان ساخته ای

گفته بودم که دل از دست تو بیرون آرم

بازدیدم که قوی پنجه درانداخته ای

تا شکاری ز کمند سر زلفت نجهد

لاجرم صید دلی در همه شیراز نماند

که نه با تیر و کمان در پی او تاخته ای

ماه و خورشید و پری و آدمی اندر نظرت