بگوی از آن لب شیرین که نیک می گویی

ولیک با همه عیب از تو صبر نتوان کرد

بیا و گر همه بد کرده ای که نیکویی

تو بد مگوی و گر نیز خاطرت باشد

گلم نباید و سروم به چشم درناید

مرا وصال تو باید که سرو گلبویی

هزار جامه سپر ساختیم و هم بگذشت