کنون حلاوت پیوند را بدانی قدر

تو را چه بود که تا صبح می خروشیدی

قضا به ناله مظلوم و لابه محروم

دگر نمی شود ای نفس بس که کوشیدی

که شربت غم هجران تلخ نوشیدی

به مقتضای زمان اقتصار کن سعدی

که آن چه غایت جهد تو بود کوشیدی