من چنان عاشق رویت که ز خود بی خبرم

بخت آیینه ندارم که در او می نگری

خاک بازار نیرزم که بر او می گذری

تو چنان فتنه خویشی که ز ما بی خبری

به چه ماننده کنم در همه آفاق تو را

کان چه در وهم من آید تو از آن خوبتری