بر خویشتن تو ز ما صد بار فتنه تری

هر گه که می گذری من در تو می نگرم

کز حسن قامت خود با کس نمی نگری

از بس که فتنه شوم بر رفتنت نه عجب

باری به حکم کرم بر حال ما بنگر

کافتد که بار دگر بر خاک ما گذری

سعدی به جور و جفا مهر از تو برنکند