روز و شب می باشد آن ساعت که همچون آفتاب

هوشم از دل می ربایی عقلم از تن می بری

باغ و لالستان چه باشد آستینی برفشان

باغبان را گو بیا گر گل به دامن می بری

می نمایی روی و دیگر باز روزن می بری

مویت از پس تا کمرگه خوشه ای بر خرمنست

زینهار آن خوشه پنهان کن که خرمن می بری