زینهار آن خوشه پنهان کن که خرمن می بری

روز و شب می باشد آن ساعت که همچون آفتاب

می نمایی روی و دیگر باز روزن می بری

مویت از پس تا کمرگه خوشه ای بر خرمنست

دل به عیاری ببردی ناگهان از دست من

دزد شب گردد تو فارغ روز روشن می بری

گر تو برگردیدی از من بی گناه و بی سبب