گر تو برگردیدی از من بی گناه و بی سبب

زینهار آن خوشه پنهان کن که خرمن می بری

دل به عیاری ببردی ناگهان از دست من

دزد شب گردد تو فارغ روز روشن می بری

تا مگر من نیز برگردم غلط ظن می بری

چون نیاید دود از آن خرمن که آتش می زنی

یا ببندد خون از این موضع که سوزن می بری