الا به کرم پیش نهد لطف تو گامی

چندان بنشینم که برآید نفس صبح

کان وقت به دل می رسد از دوست پیامی

آن جا که تویی رفتن ما سود ندارد

زان عین که دیدی اثری بیش نمانده ست

جانی به دهان آمده در حسرت کامی

سعدی سخن یار نگوید بر اغیار