آن جا که تویی رفتن ما سود ندارد

قندیل بکش تا بنشینم به ظلامی

چندان بنشینم که برآید نفس صبح

کان وقت به دل می رسد از دوست پیامی

الا به کرم پیش نهد لطف تو گامی

زان عین که دیدی اثری بیش نمانده ست

جانی به دهان آمده در حسرت کامی