جانی به دهان آمده در حسرت کامی

آن جا که تویی رفتن ما سود ندارد

الا به کرم پیش نهد لطف تو گامی

زان عین که دیدی اثری بیش نمانده ست

سعدی سخن یار نگوید بر اغیار

هرگز نبرد سوخته ای قصه به خامی