مصرع دوم · شماره 20در اقلیم و ملکش پنه یافتیشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17طبیعت شود مرد را بخردی#18به امید نیکی و بیم بدی#19گر این هر دو در پادشه یافتی#20در اقلیم و ملکش پنه یافتیانتخابشده21که بخشایش آرد بر امیدوار#22به امید بخشایش کردگار#23گزند کسانش نیاید پسند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «سر آغاز» است.سطر پیشینگر این هر دو در پادشه یافتی→سطر بعدیکه بخشایش آرد بر امیدوار←