مصرع دوم · شماره 22به امید بخشایش کردگارشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19گر این هر دو در پادشه یافتی#20در اقلیم و ملکش پنه یافتی#21که بخشایش آرد بر امیدوار#22به امید بخشایش کردگارانتخابشده23گزند کسانش نیاید پسند#24که ترسد که در ملکش آید گزند#25وگر در سرشت وی این خوی نیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «سر آغاز» است.سطر پیشینکه بخشایش آرد بر امیدوار→سطر بعدیگزند کسانش نیاید پسند←