مصرع نخست · شماره 19گر این هر دو در پادشه یافتیشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.16ره پارسایان امیدست و بیم#17طبیعت شود مرد را بخردی#18به امید نیکی و بیم بدی#19گر این هر دو در پادشه یافتیانتخابشده20در اقلیم و ملکش پنه یافتی#21که بخشایش آرد بر امیدوار#22به امید بخشایش کردگار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 19 از «سر آغاز» است.سطر پیشینبه امید نیکی و بیم بدی→سطر بعدیدر اقلیم و ملکش پنه یافتی←