مصرع دوم · شماره 16ره پارسایان امیدست و بیمشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.13مکن تا توانی دل خلق ریش#14وگر می کنی می کنی بیخ خویش#15اگر جاده ای بایدت مستقیم#16ره پارسایان امیدست و بیمانتخابشده17طبیعت شود مرد را بخردی#18به امید نیکی و بیم بدی#19گر این هر دو در پادشه یافتی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 16 از «سر آغاز» است.سطر پیشیناگر جاده ای بایدت مستقیم→سطر بعدیطبیعت شود مرد را بخردی←