مصرع نخست · شماره 13مکن تا توانی دل خلق ریششاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.10که شاه از رعیت بود تاجدار#11رعیت چو بیخند و سلطان درخت#12درخت، ای پسر، باشد از بیخ سخت#13مکن تا توانی دل خلق ریشانتخابشده14وگر می کنی می کنی بیخ خویش#15اگر جاده ای بایدت مستقیم#16ره پارسایان امیدست و بیم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 13 از «سر آغاز» است.سطر پیشیندرخت، ای پسر، باشد از بیخ سخت→سطر بعدیوگر می کنی می کنی بیخ خویش←