مصرع نخست · شماره 11رعیت چو بیخند و سلطان درختشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.8شبان خفته و گرگ در گوسفند#9برو پاس درویش محتاج دار#10که شاه از رعیت بود تاجدار#11رعیت چو بیخند و سلطان درختانتخابشده12درخت، ای پسر، باشد از بیخ سخت#13مکن تا توانی دل خلق ریش#14وگر می کنی می کنی بیخ خویش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 11 از «سر آغاز» است.سطر پیشینکه شاه از رعیت بود تاجدار→سطر بعدیدرخت، ای پسر، باشد از بیخ سخت←
شاعرسعدیشاعرسعدیشاعرسعدیشاعرسعدی