مصرع دوم · شماره 12درخت، ای پسر، باشد از بیخ سختشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9برو پاس درویش محتاج دار#10که شاه از رعیت بود تاجدار#11رعیت چو بیخند و سلطان درخت#12درخت، ای پسر، باشد از بیخ سختانتخابشده13مکن تا توانی دل خلق ریش#14وگر می کنی می کنی بیخ خویش#15اگر جاده ای بایدت مستقیم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «سر آغاز» است.سطر پیشینرعیت چو بیخند و سلطان درخت→سطر بعدیمکن تا توانی دل خلق ریش←