مصرع دوم · شماره 14وگر می کنی می کنی بیخ خویششاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11رعیت چو بیخند و سلطان درخت#12درخت، ای پسر، باشد از بیخ سخت#13مکن تا توانی دل خلق ریش#14وگر می کنی می کنی بیخ خویشانتخابشده15اگر جاده ای بایدت مستقیم#16ره پارسایان امیدست و بیم#17طبیعت شود مرد را بخردی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «سر آغاز» است.سطر پیشینمکن تا توانی دل خلق ریش→سطر بعدیاگر جاده ای بایدت مستقیم←