وگر هست بوبکر سعدست و بس

چنین پادشاهان که دین پرورند

به بازوی دین، گوی دولت برند

از آنان نبینم در این عهد کس

بهشتی درختی تو، ای پادشاه

که افگنده ای سایه یک ساله راه

طمع بود در بخت نیک اخترم