بهشتی درختی تو، ای پادشاه

به بازوی دین، گوی دولت برند

از آنان نبینم در این عهد کس

وگر هست بوبکر سعدست و بس

که افگنده ای سایه یک ساله راه

طمع بود در بخت نیک اخترم

که بال همای افگند بر سرم