نه لایق بود عیش با دلبری

جوان دولتی سر برآرد ز مهد

منه بر جهان دل که بیگانه ای است

چو مطرب که هر روز در خانه ای است

که هر بامدادش بود شوهری

نکویی کن امسال چون ده تو راست

که سال دگر دیگری دهخداست