مصرع دوم · شماره 4که خار مغیلان نکندی ز پایشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1شنیدم که پیری به راه حجاز#2به هر خطوه کردی دو رکعت نماز#3چنان گرم رو در طریق خدای#4که خار مغیلان نکندی ز پایانتخابشده5به آخر ز وسواس خاطر پریش#6پسند آمدش در نظر کار خویش#7به تلبیس ابلیس در چاه رفت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «حکایت» است.سطر پیشینچنان گرم رو در طریق خدای→سطر بعدیبه آخر ز وسواس خاطر پریش←