مصرع نخست · شماره 5به آخر ز وسواس خاطر پریششاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2به هر خطوه کردی دو رکعت نماز#3چنان گرم رو در طریق خدای#4که خار مغیلان نکندی ز پای#5به آخر ز وسواس خاطر پریشانتخابشده6پسند آمدش در نظر کار خویش#7به تلبیس ابلیس در چاه رفت#8که نتوان از این خوب تر راه رفت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «حکایت» است.سطر پیشینکه خار مغیلان نکندی ز پای→سطر بعدیپسند آمدش در نظر کار خویش←