مرا همچنان دور بودم که سوخت

که مهرش گریبان جان می کشد

نه خود را بر آتش بخود می زنم

که زنجیر شوق است در گردنم

نه این دم که آتش به من درفروخت

نه آن می کند یار در شاهدی

که با او توان گفتن از زاهدی