نه این دم که آتش به من درفروخت

نه خود را بر آتش بخود می زنم

که زنجیر شوق است در گردنم

مرا همچنان دور بودم که سوخت

نه آن می کند یار در شاهدی

که با او توان گفتن از زاهدی

که عیبم کند بر تولای دوست؟