مصرع دوم · شماره 2نکو گفت با همسر زشت خویششاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1یکی مرد درویش در خاک کیش#2نکو گفت با همسر زشت خویشانتخابشده3چو دست قضا زشت رویت سرشت#4میندای گلگونه بر روی زشت#5که حاصل کند نیکبختی به زور؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینیکی مرد درویش در خاک کیش→سطر بعدیچو دست قضا زشت رویت سرشت←