مصرع دوم · شماره 4میندای گلگونه بر روی زشتشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1یکی مرد درویش در خاک کیش#2نکو گفت با همسر زشت خویش#3چو دست قضا زشت رویت سرشت#4میندای گلگونه بر روی زشتانتخابشده5که حاصل کند نیکبختی به زور؟#6به سرمه که بینا کند چشم کور؟#7نیاید نکوکار از بدرگان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «حکایت» است.سطر پیشینچو دست قضا زشت رویت سرشت→سطر بعدیکه حاصل کند نیکبختی به زور؟←