مصرع نخست · شماره 3چو دست قضا زشت رویت سرشتشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1یکی مرد درویش در خاک کیش#2نکو گفت با همسر زشت خویش#3چو دست قضا زشت رویت سرشتانتخابشده4میندای گلگونه بر روی زشت#5که حاصل کند نیکبختی به زور؟#6به سرمه که بینا کند چشم کور؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 3 از «حکایت» است.سطر پیشیننکو گفت با همسر زشت خویش→سطر بعدیمیندای گلگونه بر روی زشت←