کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 31

نشاید که بر کس درشتی کنی

شاعرسعدی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

28
که چشمت فرو دوزد از عیب خویش
#
29
چرا دامن آلوده را حد زنم
#
30
چو در خود شناسم که تر دامنم؟
#
31
نشاید که بر کس درشتی کنی
انتخاب‌شده
32
چو خود را به تاویل پشتی کنی
#
33
چو بد ناپسند آیدت خود مکن
#
34
پس آنگه به همسایه گو بد مکن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 31 از «حکایت» است.