مصرع نخست · شماره 29چرا دامن آلوده را حد زنمشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.26نه حرفی که انگشت بر وی نهی#27منه عیب خلق ای خردمند پیش#28که چشمت فرو دوزد از عیب خویش#29چرا دامن آلوده را حد زنمانتخابشده30چو در خود شناسم که تر دامنم؟#31نشاید که بر کس درشتی کنی#32چو خود را به تاویل پشتی کنی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 29 از «حکایت» است.سطر پیشینکه چشمت فرو دوزد از عیب خویش→سطر بعدیچو در خود شناسم که تر دامنم؟←