کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 28

که چشمت فرو دوزد از عیب خویش

شاعرسعدی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

25
طریقی طلب کز عقوبت رهی
#
26
نه حرفی که انگشت بر وی نهی
#
27
منه عیب خلق ای خردمند پیش
#
28
که چشمت فرو دوزد از عیب خویش
انتخاب‌شده
29
چرا دامن آلوده را حد زنم
#
30
چو در خود شناسم که تر دامنم؟
#
31
نشاید که بر کس درشتی کنی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 28 از «حکایت» است.