مصرع دوم · شماره 12مزن طعنه بر دیگری در کنشتشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9نه آخر در امکان تقدیر هست#10که فردا چو من باشی افتاده مست؟#11تو را آسمان خط به مسجد نبشت#12مزن طعنه بر دیگری در کنشتانتخابشده13ببند ای مسلمان به شکرانه دست#14که زنار مغ بر میانت نبست#15نه خود می رود هر که جویان اوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «حکایت» است.سطر پیشینتو را آسمان خط به مسجد نبشت→سطر بعدیببند ای مسلمان به شکرانه دست←