مصرع دوم · شماره 14در توبه بازست و حق دستگیرشاعرسعدیاثرحکایتقالبمناجاتدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11عجب داری از لطف پروردگار#12که باشد گنهکاری امیدوار؟#13تو را می نگویم که عذرم پذیر#14در توبه بازست و حق دستگیرانتخابشده15همی شرم دارم ز لطف کریم#16که خوانم گنه پیش عفوش عظیم#17کسی را که پیری درآرد ز پای#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «حکایت» است.سطر پیشینتو را می نگویم که عذرم پذیر→سطر بعدیهمی شرم دارم ز لطف کریم←