کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 17

کسی را که پیری درآرد ز پای

شاعرسعدی

اثرحکایت

قالبمناجات

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

14
در توبه بازست و حق دستگیر
#
15
همی شرم دارم ز لطف کریم
#
16
که خوانم گنه پیش عفوش عظیم
#
17
کسی را که پیری درآرد ز پای
انتخاب‌شده
18
چو دستش نگیری نخیزد ز جای
#
19
من آنم ز پای اندر افتاده پیر
#
20
خدایا به فضل توام دست گیر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «حکایت» است.