چه سود ریزش باران وعظ بر سر خلق

امید خرمن و اقبال آن جهانی نیست

مکن که حیف بود دوست برخود آزردن

علی الخصوص مر آن دوست را که ثانی نیست

چو مرد را به ارادت صدف دهانی نیست

زمین به تیغ بلاغت گرفته ای سعدی

سپاس دار که جز فیض آسمانی نیست