وه که چون تشنه دیدار عزیزان می بود

عالمی گشت و به گرداب خطر بازآمد

تا بدانی که به دل نقطه پابرجا بود

که چو پرگار بگردید و به سر بازآمد

گوییا آب حیاتش به جگر بازآمد

خاک شیراز همیشه گل خوشبوی دهد

لاجرم بلبل خوشگوی دگر بازآمد