کی تواند که دهد میوه الوان از چوب؟

غالب آنست که فرداش نبیند دیدار

تا کی آخر چو بنفشه سر غفلت در پیش

حیف باشد که تو در خوابی و نرگس بیدار

یا که داند که برآرد گل صد برگ از خار

وقت آنست که داماد گل از حجله غیب

به در آید که درختان همه کردند نثار