وقت آنست که داماد گل از حجله غیب

حیف باشد که تو در خوابی و نرگس بیدار

کی تواند که دهد میوه الوان از چوب؟

یا که داند که برآرد گل صد برگ از خار

به در آید که درختان همه کردند نثار

آدمی زاده اگر در طرب آید نه عجب

سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار