اگر نه وعدهمومنبه آخرت بودی

ز سحر چشم تو بیچاره مانده ام مسحور

دو رسته لولو منظوم در دهان داری

عبارت لب شیرین چو لولو منثور

زمین پارس بهشتست گفتمی و تو حور

تو بر سمندی و بیچارگان اسیر کمند

کنار خانه زین بهره مند و ما مهجور